Tuğçe Aytimur

Tuğçe Aytimur

ÖLESİYE TUTUNMAK HAYATA…

Hayat çok dilimli bir pasta gibi. Her gün farklı bir dilimini tadıyorsun. Yeni diliminde yeni meyveler, süsler… Bazen çok pişmiş acımsı, bazen bozulmuş kekremsi bir tat…

Ama öğreniyorsun. İyiyi de kötüyü de. Bugünler de okuduğum bir kitap bana çok şey öğretti. Daha doğrusu kitap değil, yazarın hayatı…

İntihar etmiş yazar. Hem de karısıyla birlikte. Başarılıyken, zenginken, gerçek aşkını bulmuşken neden bile isteye ölüme yürür, bir insan? Demek ki hayatı yanlış yorumluyoruz...

 

Para kazanmak için çalışıyoruz ya hani, demek ki onunla tutunulmuyor hayata. Konfor için de yaşamak, güzel bir evde uyanmak için de değil. Adamın villası varmış, tutunamamış. Aşk da değilmiş. Hani yere göğe sığdıramadığımız kadın\adam'ları bulunca da bitmiyormuş iş...


Ben nedenini buldum. Siz de az biraz incelerseniz bulabilirsiniz. (İp ucu: Fıtrattan gelen bir şeyi unutmuş adamda, kadın da) Olayın garip noktası da o zaten. Karşına bir adam/kadın çıkacak. Ve onunla birlikte ölmek isteyeceksin. Yanlış yapmışlar ama büyük sevgiymiş. Demek ki eskiden insanlar, severmiş birbirini ölesiye. . . 
 

Bahsettiğim yazar ve kitabı şu sıra çok okunanlardan düşmeyen Stefan Zweig’den Satranç. Bizler okuyup tefekkür edelim. Ve şu sözü yüreğimize kazıyalımYaşamak, karanlık geceye rağmen, buğulanmış pencere camına güneşi çizebilmektir.’

Vesselam. . . 

Yorum Yaz

Doğrulama Kodu
Yorumlar
Son Yazıları Tüm Yazıları

EDİTÖR SEÇİMİ

SON DAKİKA

Haber Scripti: KayısıNet - Malatya Web Tasarım | Hosting Yer Sağlayıcı: MiTelekom